Al Beni De Yanına
İçin için yokluğunla ağlıyorum, neredesin
Feryadım âlemi sardı, sessizce derinden
Ya sen gel Efendim ya al beni de yanına
Olmuyor Efendim inan ki olmuyor
Sensiz yetimlerinin yüzü gülmüyor
Giden güzellikler geri gelmiyor
Ya sen gel Efendim ya al beni de yanına
Seyyâh olup şol âlemi, bir bir gezsem
Sensiz gül bahçesinde gülleri dersem
Burcu burcu koksa da gülleri istemem
Ya sen gel Efendim ya al beni de yanına
Seni ilk gördüğüm an Efendim, milâdım oldun
Dünyaya sığmadım seninle kâinatım doldu
Sevgiyi aşkı yaşarken seninle mest oldum
Ya sen gel Efendim ya al, beni de yanına
Senin gül yüzüne bakamaz başımı eğerdim
Senin huzurunda ilahi nurları sezerdim
Seninle bin yaşar sonsuz aşka ererdim
Ya sen gel Efendim ya al, beni de yanına